یا عشق 
....
پیوند خواهیم یافت اگر ...
اگر دلخواسته ها و دلخستگی ها و دلخوشی هایمان همسان باشد !
...
یا عشق
...
گاه سکوت صادقانه ی تو زیبا تر از فریاد های دروغین دیگران است...
سکوت می کنی ... دور می شوی ...
و کسی میان این همه غوغا گوش هایش را تنها برای شنیدن سکوت تو تیز می کند !
...
یا عشق
شاید یه روز یه معجزه اتفاق بیفته در ابعاد رویای من !!!
شاید !
...
یا عشق
...
من پر از ترانه های ناب ننوشته ام
پر از حرف های نگفته ام
پر از بغض های نشکسته ام
پر از اشک های متولد نشده ام
پر از لبخند های نشکفته ام
پر از عشقی نورزیده ام
پر از خیال های محالم
پر از شیطنت های نکرده ام
پر از آرزوهای نداشته ام
پر از ترک های نخورده ام
من پر از آنم که نیستم ... یا هنوز نشده ام !
من سرشارم از آینده
و آینده بی تاب من !!!
...
یا عشق
....
نه چهره ی آشنایی
نه صدای گرمی
نه حرف های جذابی
نه دلی خوش
نه لبخند پاکی
نه سلام بی غرضی
نه نگاه آرامی
نه قولی
نه وفاداری
نه شوقی
نه فکر پروازی
نه خیالی
نه احوال بچه گانه ای
.....
دنیا
با تمام نداشته هایت زندگی می کنمت
خوشبختی را زندگی می کنم .
باشد که من نداشته هایت را به تو هدیه کنم !
و تو غافلگیر خواهی شد !
...
یا عشق
...
شب می شود !
برای رویاهای فردای تو دل نگرانم ...
خواب می روی
فرشتگان ذکر می گویند
تسبیح های آسمان پاره می شوند
آسمان سراسر دانه های نور می شود !
امشب آسمان هم برای تو ذکر می گوید
باشد که فردا بی هیچ دردی
چشمهایت را اینگونه بگشایی :
از زندگی لبریز
از لبخند سرشار
بی تاب رویاهای فردا !
فردا ، تنها در آرزوی دیدن چشم های پر امید تو آغاز خواهد شد...
تو را به خدای آسمان سپرده ام !
...
یا عشق
.....
در درونم کودکی دارم شاد ...
هر لحظه در وجودم می زند داد
می گویمش کودکم تو آزادی ، آزاد
اخم می کند به من ، بغض میکند ، قهر می کند
می نشیند گوشه ی دلم غمگین
زیر لب شکوه می کند از من
...
زیر چشمی نگاه می کند مرا که دور می شوم از او
صدا می کند نرو ... می دود به سویم همچون باد
می پرد در آغوشم ،
پریشان دلم می شود آباد
می گویمش چرا شکوه کردی از خودِ خود ؟
ذوق می کند
با همان شیطنت های شیرینش
در گوشم زمزمه می کند :
دلم برای آغوش خودم تنگ می شود گاهی
هوای کودک درون خود را داری ؟
سرخ می شوم
می گویمش آری ... آری
هر دو می خندیم
عاری از شکوه های تکراری
خوب می دانم ، من بدون کودکی هایم
برای
شاد بودن هایم ، رویا هایم ، لبخند هایم
بهانه کم دارم !
...
یا عشق
...
تنهایی من سرد است
و سکوت من آبی ...
با مداد صورتی می نویسم
شاید ، رنگ غمگینی ام شاد شود ...
....
مداد ، سر گردان می شود
سکوت ، خط خطی ...
و کاغذ ، خیس !
...
دل نوشته های من ... ردپای خیال های یک ذهن ، پر از رویای آرامش !!!